30 Ocak 2008

Nefesimi Kesecek Anlar




Sevgili Devletşah’ın beni sobelediğini bildiren mailini okuduğum andan itibaren düşündüm durdum. Bu mim aynı zamanda hayatımın muhasebesini yapmamı da sağladığı için daha çok sevdim. Nefesimi kesecek anları yazmam gerekiyordu, üç grup halinde.




Resimsiz yazıları sevmediğim için, fotoğraf çekmenin önemini henüz kavramadığım döneme de ait olsa, eski makinemle gece çektiğim ve bu yazımda yayınladığım çizim fotoğraflarımı cevaplarımla ilgili olduğunu düşündüğüm için, hafta sonu yeni çekilenleri ile değiştirilmek üzere yazıma eklemek istedim.






Birincisi ; İşte bunlar, bakalım kaç tanesi gerçek olacak...

• Üniversite sınavlarına tekrar hazırlanıp Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesinin Güzel Sanatlar Fakültesine girmek, hem de yetenek sınavında iyi bir derece alıp.
• Fakülteden yine iyi bir derece ile mezun olmam ve her gün aynı heyecan ve şevkle gideceğim bir işim, ofisim olması
• Bu maddeler için biraz geç kaldığımı düşündüğüm için daha gerçekçi olduğu düşüncesi ile pastane ve cafe tarzında kendi yaptığım ürünleri satışa sunabileceğim bir iş yerimin olması hatta daha ötesinde bütün detayları benim düşüneceğim ve ilgileneceğim bir organizasyon şirketim olması
• Tamamı kendi çektiğim fotoğraflardan ve kendi tariflerimden oluşan bir kitap çıkarmak
• Ailecek bir yıl süre ile dünya turuna çıkmak
• Yıllar sonra baktığımda çocuklarımın karakterli, saygılı ve özgüven sahibi olduklarını ve iyi birer kariyer yaptıklarını görmek
• Eşimle birlikte emekli olunca deniz kenarında ve şirin bir sahil kasabasında yaşayabilme hayalimizin gerçekleşmesi


İkincisi; Hemen yapabileceğim halde yapmayı neden beklediğimi bilmediklerim.

• Fotoğrafçılık kursuna gitmek
• İleri düzey İngilizce kursuna gitmek
• Stepper’ın üzerinde her akşam yarım saat vakit geçirmek
• 12 yıl önce katıldığım bir seminerde hediye edilen ve bozulduğu için çok üzüldüğüm keman virtüözü Aysun Ercan’ın Çingene Dansı kasetinin cd’si olup olmadığını daha detaylı araştırmak, bulmak ve almak.
• Blogger’a güvenmeyip yazılarımın hepsini düzenli olarak kayda almak, arşiv oluşturmak.


Üçüncüsü ; Bir daha dünyaya gelsem ve seçme şansım olsa…

• Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesinin yetenek sınavına girmek üzere kayıt için gittiğimde gördüğüm ucu bucağı olmayan kuyruk gözüme hiç uzun görünmez ve ayakta 24 saat bile olsa beklerdim, vazgeçmeyip inatla girmek için bütün yolları denerdim
• Mutlaka sanatla ilgili, kendimden de bir şeyler katabileceğim bir işim olurdu
• Keman çalmayı öğrenirdim hatta belki bateri


Bunun harici hayatımdan memnunum sanırım ki aklıma başka bir şey gelmiyor. Ben de nefesini kesecek anları merak ettiğim Sevgili Bengi, Elvan, Fulya, Feyza, Nilay, Didem, Ferah, Işıl ve Burcu’yu sobeliyorum.

11 yorum:

bocuruk dedi ki...

Burçinciğim,
Canım, çok teşekkür ederim. Güzel bir sobe:) En kısa zamanda cevaplamaya çalışacağım.
Sevgilerimle...

Yusuf dedi ki...

Çok güzel olmuş nefes kesen anlarınız...

Blogları seviyorum :) Bu mim bugüne kadar gördüğüm en heyecan verici ve düşündürten mim.

Kim başlatmış?

PASTAlila dedi ki...

Burçin'ciğim, çok teşekkür ederim, bu benim ilk blog oyunum olacak. En kısa zamanda oyuna katılacağım. Sevgiler,

pastacirapunsel dedi ki...

Canım Burçin'im,
Beni ilk blog oyunuma davet ettiğin için çooook teşekkürler:)) Hele de böyle güzel bir davetin çoook sevdiğim senden gelmesi ayrı bir haz......
En kısa sürede cevaplarımı vereceğim canımmmm....
Sevgiler.......

hayatkazanbenkepce dedi ki...

ÇOK AÇIK VE NET PAYLAŞMIŞSIN BİZİMLE DÜŞÜNCELERİNİ .
UMARIM BU NEFES KESEN HAYALLERİNE KAVUŞUP , O GÜZEL GÜNLERİN KEYFİNİ ÇIKARABİLİRSİN BURÇİN 'CİĞİM...

Yunkabu dedi ki...

benim de ilk blog oyunum olacak:) davetin icin cok tesekkur ederim Burcin'cigim zevkle katilacagim.
Davetini aldigimdan beri arpaci kumrusu gibi dusunmekteyim konu ile ilgili:))

Burçin'in Denemeleri dedi ki...

Elvancığım - Ben de teşekkür ederim. Bekliyorum.

Yusuf - Çok teşekkürler.

Ferahcığım - Bir ilkin benim aracılığım ile gerçekleşecek olması ne güzel.

Didemciğim - Bekliyorum merakla. Ben de teşekkür ederim.

Seyhancığım - Çok teşekkür ederim güzel dileklerin için.

Fulyacığım - Ben de baya bir düşündüm. Biraz zorlayan bir sobe bu ama bir o kadar da zevkli. Bekliyorum cevaplarını merakla.

Sevgiler...

ÇALIŞAN ANNE OLMAK dedi ki...

Burçin geçen dönem bende Dokuz Eylül Fakültesi Resim öğretmenliği sınavlarına girdim :) Şubattan itibaren kurslara katıldım, resimler yaptım. Ama kim ne derse desin herşey zamanında güzel. Hem iş hem çocuklar ve ev bu arada resim kursu beni ciddi yorsada istediğim şeyi yapmaktan büyük keyif duydum. Ama bunların dışında evde delice çalışmam gerekiyordu işte onu yapamadım. Vakit ayıramadım çünkü 24 saat bunun için yeterli değildi. Dolayısı ile kazanamadım. Sonrada düşündüm ki kazansamda sevinecektim, kaybetsemde sevinecektim acaip garip bir durumdu. Kazanırsam hayatım kökten değişecek yeni bir başlangıç yapacaktım. Kaybetsemde işime devam edecek maaşımı her ay almaya devam edecektim. Üstelikte emeklilik hakkı kazanmama sadece 3 yıl kalmışken (yaş hariç :) bayağı cesur ve maddi açıdan çok zorlayan bir yaşamdan kurtulacaktım. Böylesine garip bir durumdu anlayacağın. Ama olsun denedim. 3 sene sonra tekrar deneyeceğim :)
Sende geç deme sakın. İstiyorsan mutlaka dene...

Burçin'in Denemeleri dedi ki...

Merhaba Nilhan,
Senin adına çok sevindim.
Haklısın geç diye düşünmemeli, bir şeyler yapmalı mutlaka.
Sevgiler,

Tombuk dedi ki...

Burçinciğim,
Yazdıkların beni çok duygulandırdı.. Hepimiz bazen bazı şeyler için geç kaldığımızı düşünebiliriz ama gene de umudumuzu kaybetmememiz gerekiyor. Bence, sende bu yetenekler olduğu sürece istediklerini başarmaman mümkün değil..
Hayallerinin gerçek olması dileğiyle.. :)

Burçin'in Denemeleri dedi ki...

Tombuk - Çok teşekkür ederim. Senin yazdıkların da beni duygulandırdı. Ne olacak şimdi :))

Sevgiler kucak dolusu...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...